KO Series #53-H: $250K Gtd [8-Max]. $320 wpisowego. Start za

10 godz.
50 min.
21 sek.
Zarejestruj się już teraz
Close

Poker School

Learn How To Bluff in No-Limit Texas Hold'em | partypoker

Powinieneś blefować, czy nie? W tej sekcji bardziej szczegółowo omówimy tę klasyczną taktykę pokerową, w tym:

Blefy i semi-blefy

Blefowanie to prawdopodobnie najsłynniejszy i nabardziej niezrozumiany aspekt pokera. Na początek, do czasu wyłożenia karty river nie jest to czysty blef, ponieważ Twoja ręka mogłaby się teoretycznie polepszyć (tak więc technicznie rzecz ujmując jest to semi-blef).

W blefowaniu przed flopem głównie chodzi o zabieranie ciemnych (i ponowne ich przechytywanie od graczy, kórzy już przebili). Jednakże nawet to nie jest semi-blefem, ponieważ bardzo duża część wartości ręki pojawia się we flopie.

Zakład kontynuujący (continuation bet)

Większość osób wie, że zakłady kontynuujące (postawienie zakładu po przebiciu w preflopie bez względu na okoliczności) to dobry manewr w 80-90% przypadków. To podręcznikowy blef – chyba, że flop jest niezwykle obiecujący, jeśli chodzi o ręce typu draw (np. 10-J-Q tego samego koloru), a Tobie się nie uda nic ułożyć. W tej sytuacji warto to przemyśleć.

Turn to faza, w której większość osób ląduje na chwiejnej pozycji. Jeśli więc będziesz grał agresywnie z silnymi rękami, rękami typu draw i kilkoma blefami, bardzo utrudnisz życie swoim przeciwnikom. Dobrym krokiem w tej sytuacji jest czekanie-przebicie - często zbyt rzadko używany manewr. Będziesz musiał jednak wykreować swój wizerunek kilkoma dobrymi rękami, aby inni gracze nic nie wywęszyli.

Podobnie, nie próbuj czekać w fazie turn i blefować w fazie river. Zakres rąk, z którymi by Ci się to udało jest tak mały, że nie nabierzesz nikogo.

Stosunek blefów do zakładów typu value

Do czasu wyłożenia karty river pozostały Ci dwie opcje: zakład value (mający na celu zwiększenie wygranej) lub blef. Jeśli dobrze rozegrałeś turn, możesz mieć na tym etapie cały asortyment rąk. Jeśli więc Twoja ręka sama w sobie nie jest wystarczająco silna, musisz ustalić, czy jesteś w dobrym położeniu, żeby blefować.

Dobry stosunek, który należy wziąć pod uwagę, to jeden blef na każde dwa zakłady typu value. Pamiętaj jednak, że jest to sztuka, a nie nauka i wszystko zależy od sytuacji, a także stylu gry Twojego przeciwnika.

Interpretacja sytuacji

Oto kluczowe pytania, które powinieneś sobie zadać, zanim zdecydujesz się blefowanie.

  • Co ma mój przeciwnik? Co myśli, że ja mam?
    W blefowaniu – i pokerze – chodzi o przewidzenie ręki rywala i ukrycie swojej.
  • Co to za typ gry? Ilu graczy bierze udział?
    Twój blef ma większe szanse na powodzenie, gdy stawką są duże zakłady (np. w grach bez limitu), a w grze uczetniczy mniej graczy.
  • Jaka jest moja pozycja?
    Im późniejsza pozycja, tym bardziej realną staje się opcja blefowania. Poza pozycją łatwiej wpakować się w tarapaty.
  • Jaki jest Twój wizerunek przy stole?
    Ostrożnie grającym graczom typu tight, blef (którego często są celem) może się udać bardziej niż graczom szybkim i luźnym lub tym, którzy zostali przyłapani na blefowaniu.
  • Jaką rękę reprezentuję? Czy uda mi się przekonać innych?
    W grze przeciw dobremu graczowi, musisz reprezentować konkretną ręką i rozgrywać ją z przekonaniem, do ostatniego żetonu, jeśli to konieczne.
  • Czy rzuciłem się na głęboką wodę? Czy to pułapka?
    Zanim spróbujesz oszukać kogoś innego, upewnij się nikt nie robi Tego samego w stosunku do Ciebie, zwłaszcza, jeśli nie stać Cię na to, aby się o tym przekonać.
  • Czy stawiam wystarczająco duży zakład?
    Postaw za mało, a zostaniesz sprawdzony – wykreuj więc właściwy wizerunek, wiedz, jaką rękę reprezentujesz i działaj pewnie.
  • Jakie są rozmiary stosów?
    Gracze z dużymi stosami mogą blefować i z łatwością sprawdzać blefy. Gracze z małymi stosami będą blefować, gdy są zdesperowani.
  • Co leży na stole?
    Układy typu draw, czy mnóstwo niskich kart nie pomoże Ci w blefowaniu. Jednakże groźna karta (niewygodny dla Twojego przeciwnika as) może się okazać Twoją przepustką.

Chcesz potrenować? Wpróbuj nasze turnieje 1 na 1. Gdy już opanujesz sztukę blefu, przebijania i sprawdzania na dwóch kartach, zrozumiesz, ile radości sprawia gra w oparciu o instynkt.

Poznaj swojego przeciwnika

Zapoznaj się z pewnymi powszechnymi typami graczy, którzy mogą być – lub nie – na tyle dojrzali, aby blefować.

  • Pan lub Pani „nie mam pojęcia”. Oni nie wiedzą, co robią, to skąd Ty masz wiedzieć. Tacy gracze są zbyt nieprzewidywalni, żeby ryzykować na nich żetony. Zostaw ich w spokoju.
  • Dręczyciel. Ekstremalna wersja gracza luźno-agresywnego. Taki gracz będzie męczył tych słabszych, albo w ramach taktyki, albo dlatego, że jego ego jest większe niż jego mózg. Zadecyduj, co jest powodem i wdroż odpowiedni plan działania.
  • Gracz od A do Z. To zwykle świetny gracz, który ma w zanadrzu nie tylko plan B, lecz również C, D, E, F i G. Musisz dostrzec, gdy gra poniżej normy i znaleźć sposób na wykorzystanie tego.
  • Tiltujący gracz. Ten gracz bardzo widocznie zboczył z toru. Może to być efektem wypicia alkoholu, przegranej bad beat lub strachu przed wysokimi stawkami. Graj, kiedy tylko masz rękę, a istnieje duże prawdopobieństwo, że Ci się to w końcu opłaci.
  • Gracz ABC lub podręcznikowy (częściej grający w grach z limitem). To solidny lecz przewidywalny gracz więc doceń jego zagrywki i spróbuj go zmylić myśląc i grając niestandardowo.
  • Gracze instynktowni, a gracze matematyczni (zwykle grający odpowiednio w grach bez limitu i z limitem). Pierwszy gracz polega na swojej intuicji w prawie każdej sytuacji, podczas gdy ten drugi pokłada nadzieję w liczbach. W każdym z przypadków masz szansę na wykorzystanie ich słabej strony.
  • Młody rewolwerowiec. Mówi się, że ludzie stają się bardziej powściągliwi z wiekem, więc warto wziąć pod uwagę to, ile Twój przeciwnik ma lat.
  • Hazardzista lub gracz akcji. W odróżnieniu od dręczyciela lub typu luźno-agresywnego, ten gracz szuka emocji. Bądź cierpliwy, a prawdopodobie w końcu wyciągniesz z niego pieniądze.
  • Gracz rekreacyjny. Ten gracz gra tylko dla zabawy (lub żeby się nauczyć) i postrzega straty jako zapłatę za doświadczenie. Łatwo jego kosztem wygrać pieniądze, lecz szanuj go – chcesz w końcu, aby wracał po więcej.
  • Kameleon. To najtrudniejszy przeciwnik. Nie widać w jego przypadku żadnego oczywistego schematu gry (brak pojedynczej strategii, która pomogłaby Ci w pokonaniu jego). Obserwuj i się ucz, lecz nie próbuj go nabrać, ponieważ prawdopodobnie ma nad Tobą przewagę.

Przechodząc z poziomu na poziom zaczniesz napotykać coraz solidniejszych graczy z indywidualnymi wadami, które możesz obrócić na swoją korzyść, na przykład:

  • Jeśli gracz zbyt często sprawdza ciemne i pasuje w odpowiedzi na przebicie, przebij o więcej, aby zabrać im pieniądze
  • Jeśli gracz jest nazbyt agresywny przed flopem, ponownie zabierz pieniądze poprzez powtórne przebicie z większym zakresem
  • Jeśli nie stawia wystarczająego zakładu kontynuującego, zabierz pule we flopie
  • Jeśli zbyt często to robi, przebij go lub sprawdź ze słabymi kartami i wykonaj manewr „float” w nadziei na zabranie kasy na późniejszym etapie rozdania

Zapytaj jednego z najlepszych graczy, co zrobiłby w danej sytuacji i bardzo często Ci odpowie „To zależy”.Poker to gra sytuacji i graczy i jako taka nie posiada sztywnych zasad dotyczących blefowania.